Ongeveer een maand geleden bracht Tamron een nieuwe lens uit; de Tamron 35-100mm F2.8 voor de Nikon Z-mount en de Sony E-mount. Toen ik de aankondiging van deze lens en de prijs zag heb ik niet lang getwijfeld. Mijn trouwe 24-70 F2.8S ging in de verkoop en dezelfde dag heb ik de Tamron 35-100 besteld. Een aantal weken later was de lens binnen en kon ik er mee aan de slag. Nu, een maand later, een review van deze lens. De technische aspecten van de lens, waarom ik deze lens heb gekozen over de 24-70 en waar ik deze lens allemaal voor gebruik, ik bespreek het in deze blog.
De techniek achter de Tamron 35-100mm F2.8 Z
De Tamron 35-100mm f/2.8 Di III VXD is een lichtsterke zoomlens voor fullframe systeemcamera’s met Sony E- en Nikon Z-vatting. De lens heeft een brandpuntsafstand van 35-100mm, een constant maximaal diafragma van f/2.8 en weegt 565 gram. Met een formaat van 119 x 81mm, een 67mm filtermaat, stof- en spatwaterdichte bouw, een minimale scherpstelafstand van 22cm en een maximale vergrotingsfactor van 0,18x is dit een compacte maar veelzijdige lens. Beeldstabilisatie ontbreekt, maar daar staat een moderne VXD-autofocusmotor tegenover. De lens werd uitgebracht op 26 maart 2026 en ontving een TIPA-award 2026 voor zijn sterke prijs-kwaliteitverhouding.
Waarom deze lens?
Voordat ik de Tamron 35-100mm f/2.8 Di III VXD kocht, werkte ik met een 24-70mm. Op papier is dat misschien de meest logische allround zoomlens, maar in de praktijk merkte ik dat het bereik niet helemaal aansloot bij hoe ik fotografeer.
Een belangrijke reden om over te stappen was de prijs. De verkoopwaarde van mijn 24-70mm lag nog steeds hoger dan de nieuwwaarde van de 35-100mm. Daardoor kon ik de overstap relatief makkelijk maken, zonder er financieel op achteruit te gaan.
Daarnaast gebruikte ik het bereik tussen 24 en 35mm eigenlijk minder vaak dan ik vooraf had verwacht. Vooral door de vervorming aan de wijde kant merkte ik dat ik er steeds minder naar greep. Bij bepaalde beelden kom je daar simpelweg niet helemaal onderuit, en dat stoorde mij regelmatig.
Aan de andere kant kwam ik met 70mm juist vaak nét tekort. Zeker bij portretten zoom ik graag wat verder in om meer compressie te krijgen en de achtergrond beter los te trekken van mijn onderwerp. Dat extra bereik tot 100mm past daardoor veel beter bij mijn manier van werken.
Ook praktisch gezien heeft de 35-100mm voordelen. De lens heeft, net als mijn vorige 24-70mm, geen interne zoom, maar de externe zoombeweging is korter. Daardoor is de lens makkelijker te balanceren op een gimbal. Daarnaast is de 67mm filtermaat een stuk toegankelijker, zeker als je al andere lenzen of filters in die maat gebruikt.
Achteraf gezien ben ik nog steeds heel blij met mijn keuze. De autofocus voelt sneller, de beelden lijken scherper over de hele zoomrange en de lens voelt in het algemeen natuurlijker aan dan mijn 24-70mm. Mis ik 24mm soms? Ja, dat is niet te ontkennen. Maar in de praktijk geniet ik veel vaker van het extra bereik aan de lange kant dan dat ik die 24mm echt mis.
Mijn oordeel
Alle lenzen die de laatste jaren zijn uitgekomen zijn goed, de kwaliteit van zelfs sommige kitlenzen is al waanzinnig. Of een lens bij je past is dus meer een kwestie van smaak en stijl van fotograferen. Voor mij is dit ook de voornaamste drijfveer geweest achter de keuze die ik heb gemaakt.
De Tamron zit eigenlijk steevast op mijn Nikon Z8 hoewel ik eerder altijd fan ben geweest van prime lenzen. Begrijp me niet verkeerd, de kwaliteit van deze lens kan niet op tegen bijvoorbeeld de 50mm F1.8 of 85mm F1.8 van Nikon zelf. Maar kan je dat verwachten van een zoomlens? Daarnaast heb je alle populaire lengtes voor portretten in een lens. 35, 50, 85, en 100 mm in een handomdraai. F2.8 is met mijn stijl van fotograferen ook meer dan genoeg, ik neig eerder naar F4 om ook wat van de achtergrond te laten zien. Vooral op 35mm vind ik dat fijn.
Voor video is deze lens ook erg goed te gebruiken. Door de korte externe zoom is eenmalig balanceren op een gimbal genoeg en door het lage gewicht van de lens blijft de combinatie ook goed te gebruiken. De extreem snelle en stille autofocus van lens zorgt ervoor dat je eigenlijk nooit een shot mist zowel met foto als video.
Zijn er ook mindere punten aan de lens? In het gebruik kan ik er nog niet veel vinden. De bouwkwaliteit is goed en de focus- en zoomringen voelen intuïtief en stevig aan. Ik heb de custom switch op de lens nog niet gebruikt. Voor het instellen hiervan is een extern programma nodig en moet je de lens via een USB-C kabel verbinden aan je computer. Te veel moeite dus, en een onafgedekte USB-C poort aan de buitenkant van een lens voelt toch als een broedplek voor vocht en viezigheid.
Mijn score voor de Tamron 35-100mm F/2.8 Di III VXD: 9/10
